1961’de Tübingen’deki bir toplantıda, Theodor W. Adorno’yla 'olguculuk tartışması'na (Positivismusstreit) girişti. 1965 yılında Kraliçe II. Elizabeth tarafından kendisine 'Sir' unvanı verildi. 1969’da London School of Economics and Political Science’tan emekli oldu. Bu tarihten sonra, çeşitli üniversitelerde konuk profesör olarak dersler vermeyi sürdürdü. Birçok ödüle layık görüldü ve çalışmalarını daha çok kitaplarının yazımında yoğunlaştırdı.
17 Eylül 1994 tarihinde East Croyden’da (Londra) öldü.
ESERLERİ:
Logik der Forschung, 1934 (Bilimsel Araştırmanın Mantığı, YKY, 1998);
The Open Society and Its Enemies, 1945 (Açık Toplum ve Düşmanları 1-2, Remzi Kitabevi, 1994);
The Poverty of Historicism, 1957 (Tarihselciliğin Sefaleti, İnsan Yayınları, 1998);
Conjectures and Refutations, 1963; Objective Knowledge, 1972;
Unended Quest: An Intellectual Autobiography, 1976; The Self and Its Brain, 1977;
Die beiden Grundprobleme der Erkenntnistheorie, 1979; Realism and the Aim of Science, 1982;
The Open Universe: An Argument for Indeterminism, 1983;
Quantum Theory and the Schism in Physics, 1984;
A World of Propensities, 1990; Alles Leben ist Problemlösen, 1994.
Kronoloji / kayıt
Kayıt
2025-08-15 04:58:04